ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ - 18 Σεπτεμβρίου 2022 - «Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ» KAI 25 Σεπτεμβρίου 2022 - «ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΓΕΥΣΗ»

                    

Διαβάστε διαδικτυακά τα νέα τεύχη (Αριθ.φυλ. 38 και 39 του έτους 2022) της ΦΩΝΗΣ ΚΥΡΙΟΥ, που εκδίδονται από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδας με τους τίτλους «Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ» KAI «ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΓΕΥΣΗ», κάνοντας κλικ στους αντίστοιχους συνδέσμους: 

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ - 18 Σεπτεμβρίου 2022 - «Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»

 

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ - 25 Σεπτεμβρίου 2022 - «ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΓΕΥΣΗ»

Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος και Βαπτιστής (Σύλληψη)!

Ἀνδρὶ Προφήτῃ χρησμὸς ἐξ Ἀρχαγγέλου,
Τεκεῖν προφήτην, καὶ Προφήτου τι πλέον.
Εἰκάδῃ τῇ τριτάτῃ γαστὴρ λαβὲ Πρόδρομον εἴσω.

 

Έτσι προφήτευσε ο προφήτης Ησαΐας για τον Πρόδρομο του Κυρίου, Ιωάννη: «Φωνὴ βοῶντος ἐν τὴ ἐρήμω, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τᾶς τρίβους αὐτοῦ». (Ησαΐας μ', 3). Δηλαδή, φωνή ανθρώπου, που φωνάζει στην έρημο και λέει: «Ετοιμάστε το δρόμο, απ’ όπου θα έλθει ο Κύριος σε σας. Κάνετε ίσιους και ομαλούς τους δρόμους, από τους οποίους θα περάσει». 

Ξεριζώστε, δηλαδή, από τις ψυχές σας τα αγκάθια των αμαρτωλών παθών και ρίξτε μακριά τα λιθάρια του εγωισμού και της πώρωσης και καθαρίστε με μετάνοια το εσωτερικό σας, για να δεχθεί τον Κύριο. 

Η φωνή αυτή, που ήταν ο Ιωάννης, γεννήθηκε με θαυμαστό τρόπο. Ο Πατέρας του Ζαχαρίας ήταν Ιερέας. Την ώρα του θυμιάματος μέσα στο θυσιαστήριο, είδε άγγελο Κυρίου που του ανήγγειλε, ότι θα αποκτούσε γιο και θα ονομαζόταν Ιωάννης. 

Ο Ζαχαρίας σκίρτησε από χαρά, αλλά δυσπίστησε. Η γυναίκα του ήταν στείρα και γριά, πώς θα γινόταν αυτό που άκουγε; Τότε ο άγγελος του είπε ότι για να τιμωρηθεί η δυσπιστία του, μέχρι να πραγματοποιηθεί η βουλή του Θεού, αυτός θα έμενε κωφάλαλος. 

Πράγματι η Ελισάβετ συνέλαβε και μετά εννιά μήνες έκανε γιο. Μετά οκτώ ήμερες, στην περιτομή του παιδιού, οι συγγενείς θέλησαν να του δώσουν το όνομα του πατέρα του, Ζαχαρία. Όμως, ο Ζαχαρίας, έγραψε επάνω σε πινακίδιο το όνομα Ιωάννης. 

Αμέσως λύθηκε η γλώσσα του και η χαρά για όλους ήταν μεγάλη.

Η μνήμη της σύλληψης του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου τιμάται στις 23 Σεπεμβρίου εκάστου έτους.

Πηγή 

Άγιος Ευστάθιος και η συνοδεία του Θεοπίστη (σύζυγος), Αγάπιος και Θεόπιστος (παιδιά του)!

Απολυτίκιο  (Βίντεο)

Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἀγρευθεῖς οὐρανόθεν πρὸς εὐσέβειαν ἔνδοξε, τὴ τοῦ σοὶ ὀφθέντος δυνάμει, δι’ ἐλάφου Εὐστάθιε, ποικίλους καθυπέστης πειρασμούς, καὶ ἤστραψας ἐν ἄθλοις ἱεροίς, σὺν τὴ θεία σου συμβίω καὶ τοὶς υἱοίς, φαιδρύνων τοὺς βοώντας σοι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δείξαντι σὲ ἐν παντί, Ἰὼβ παμμάκαρ δεύτερον.

 

Εορτάζουν στις 20 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.

Μέρος των Ιερών Λειψάνων των Αγίων Αγαπίου, Θεοπίστης και Θεόπιστου βρίσκονται στους ομώνυμους ρωμαιοκαθολικούς Ναούς της Βενετίας.

 

 

Βιογραφία
Ο Ευστάθιος ήταν αξιωματικός περίβλεπτος στη Ρώμη. Στη χριστιανική πίστη προσήλθε με θαυμαστό τρόπο.

Όταν κάποτε κυνηγούσε ένα ελάφι, είδε στα κέρατά του να φέρει σταυρό και άκουσε μία φωνή που τον καλούσε στην ορθή πίστη. Έτσι πίστεψε και βαπτίστηκε με το όνομα Ευστάθιος, από Πλακίδας που ονομαζόταν πριν. Βαπτίστηκαν επίσης η γυναίκα του Τατιανή σε Θεοπίστη, αλλά και τα δυο τους παιδιά με τα ονόματα Αγάπιος και Θεόπιστος.

Όταν ο αυτοκράτορας Τραϊανός έμαθε ότι ασπάσθηκε τον χριστιανισμό, του αφαίρεσε τον ανώτερο στρατιωτικό βαθμό που είχε και τον εξόρισε με όλη του την οικογένεια. Κατά την πορεία της εξορίας, τον χώρισαν από τη σύζυγό του Θεοπίστη και τα δύο του παιδιά, τον Θεόπιστο και τον Αγάπιο. Το γεγονός αυτό πίκρανε πολύ τον Ευστάθιο.

Μετά από χρόνια, όταν ο Τραϊανός περιήλθε σε μεγάλη πολεμική δυσχέρεια, θυμήθηκε τον ικανότατο αξιωματικό του Ευστάθιο. Τον επανέφερε στην υπηρεσία και ο Ευστάθιος με τη γενναιότητα αλλά και τη στρατηγική που τον διέκρινε, συνετέλεσε κατά πολύ στην νίκη. Στο δρόμο μάλιστα, βρήκε την οικογένειά του και ένιωσε μεγάλη χαρά.

Ο διάδοχος του Τραϊανού, Αδριανός, απαίτησε από τον Ευστάθιο να παραστεί στις θυσίες των ειδωλολατρικών θεών. Ο Ευστάθιος αρνήθηκε, με αποτέλεσμα να βασανιστεί αυτός και η οικογένειά του. 

Η αγάπη τους στο Χριστό ενδυνάμωνε την ψυχή τους στα βασανιστήρια, ενθυμούμενοι μάλιστα τους θείους λόγους, που λένε: «Μακάριος ἀνὴρ ὃς ὑπομένει πειρασμὸν ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς, ὃν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν» (Επιστολή Ιακώβου, α' 12). Πανευτυχής, δηλαδή, είναι ο άνθρωπος που βαστάει με υπομονή τη δοκιμασία των θλίψεων. Διότι έτσι γίνεται σταθερός και δοκιμασμένος, για να πάρει το λαμπρό και ένδοξο στεφάνι της αιώνιας ζωής που υποσχέθηκε ο Κύριος σ' αυτούς που Τον αγαπούν.

Τελικά, ο Ευστάθιος με την οικογένειά του, πέθαναν μέσα σε χάλκινο πυρακτωμένο βόδι το 117 μ.Χ.

Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη!

Απολυτίκιο (Βίντεο)
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Σοφία ἐκθρέψασα, κατὰ τὴν κλῆσιν σεμνή, τᾶς τρεῖς θυγατέρας σου, ταύτας προσάγεις Χριστῷ, ἀθλήσεως σκάμασιν ὅθεν τῆς ἄνω δόξης, σὺν αὐταὶς κοινωνοῦσα, πρέσβευε τῷ Σωτήρι, καλλιμάρτυς Σοφία, δοῦναι τοὶς σὲ τιμώσι, χάριν καὶ ἔλεος.

 

Η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού (117 – 138 μ.Χ.). Οι τρεις θυγατέρες της Αγίας Σοφίας πήραν τα ονόματα τους από το χωρίο της Καινής Διαθήκης: «νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.» ( Α' Κορινθίους. 13:13).

Η μνήμη της τιμάται στις 17 Σεπεμβρίου εκάστου έτους.

Η Αγία Σοφία, τίμια και θεοσεβής γυναίκα, γρήγορα χήρεψε και με τις τρεις κόρες της ήλθε στη Ρώμη. Εκεί καταγγέλθηκαν ως φημισμένες χριστιανές. Τότε ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές και διέταξε να τις συλλάβουν.

Ο Γουμενίσσης, Γεφύρας, Αξιουπόλεως & Πολυκάστρου Δημήτριος: ''Όταν υπάρχει η ευλογία του Θεού η ομορφιά της μάθησης είναι ανάλαφρη''!

Ὁ Γουμενίσσης, Γεφύρας, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου Δημήτριος

---

Σέ μαθητές καί ἐκπαιδευτικούς
(γιά τό ἀναπαλλοτρίωτο νόμισμα τοῦ πολιτισμοῦ μας)

ἀγαπητά μου παιδιά, νέοι καί νέες, ἀγαπητοί λειτουργοί τῆς παιδείας, καλή δημιουργική χρονιά μέ ὑγεία, χαρά καί κυρίως μέ κάθε εὐλογία τοῦ Χριστοῦ.

 

Εὐλογημένη ἀπό τό Θεό (γι᾽ αὐτό προσευχόμαστε καί τελοῦμε τόν Ἁγιασμό τῆς ἔναρξης).

Δημιουργική ἀπό ὅλους ἐσᾶς, πού ἀπαρτίζετε τήν ἐκπαιδευτική κοινότητα.

Δίχως τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ ἤ δίχως τή δική σας συνεισφορά, θά ἔχουμε “ἀναπηρία” παραγόντων.

Καί τό ἕνα καί τό ἄλλο ἔχουν τό ρόλο τους, τή σπουδαιότητά τους.

Δέν εἶναι ἰσοδύναμα οὔτε ἰσόκυρα, ἀλλά εἶναι ἀπαραίτητα καί τά δύο.

Ὁ Θεός νά μᾶς φωτίζει, ἀλλά κι ἐμεῖς νά θέλουμε νά προχωρήσουμε στή μάθηση.

Μιλάω ἁπλά, σέ μιά ἐποχή πού ὅλα ἔχουν γίνει πολυσυνθετικά.