Τρίτη 20 Αυγούστου 2024

Απόδοση εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου - Παναγία της Προυσιώτισσας.

Απολυτίκιο  (Βίντεο)

Ἦχος α’.
Ἐν τὴ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τὴ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε, Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταὶς πρεσβείαις ταὶς σαὶς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.


Βιογραφία
Στις 23 Αυγούστου η εκκλησία μας εορτάζει την Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Επίσης, στις 22 και 23 Αυγούστου, εορτάζει με κάθε εκκλησιαστική και βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, η ιστορική Μονή της Παναγίας της Προυσιώτισσας, στον Προυσσό της Ευρυτανίας.
 
Απολυτίκιο (Βίντεο)
Ήχος α'.
Της Ελλάδος απάσης συ προΐστασαι πρόμαχος και τερατουργός εξαισίων τη εκ Προύσσης εικόνι Σου, Πανάχραντε Παρθένε Μαριάμ, και γαρ φωτίζεις εν τάχει τους τυφλούς δεινούς τε απελαύνεις δαίμονας και παραλύτους δε συσφίγγεις αγαθή. Κρημνών τε σώζεις και πάσης βλάβης τους σοι προστρέχοντας. Δόξα τω σω ασπόρω τοκετώ, δοξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα το ενεργούντι δια σου τοιαύτα θαύματα.

Παρασκευή 9 Αυγούστου 2024

Η Μετάσταση της Παναγίας μας!

Απολυτίκιο (Βίντεο)
Ἦχος α’.
Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.



Η Παναγία της Γουμένισσας τιμάται 4 φορές το χρόνο. 

Ο μεγάλος τετραήμερος εορτασμός της Κοιμήσεως και της Μεταστάσεως της Θεοτόκου (14 έως 17 Αυγούστου), ξεχωρίζει για τη μοναδικότητά του πανελλαδικά

Η Κοίμησις της Θεοτόκου!

Απολυτίκιο (Βίντεο)
Ἦχος α’.
Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

 


Βιογραφία
Όπως είναι γνωστό, πάνω από το Σταυρό ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός έδωσε εντολή, να παραλάβει την Παναγία μητέρα του ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής στο σπίτι του, όπου αυτός διέμενε μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο και τη μητέρα του Σαλώμη, συγγενή της Θεοτόκου. 
Όταν λοιπόν ήλθε η στιγμή να τελειώσει την επίγεια ζωή της η Παναγία, άγγελος Κυρίου (λέγεται ότι ήταν ο Aρχάγγελος Γαβριήλ) της το έκανε γνωστό τρεις μέρες πριν.Η χαρά της Θεοτόκου υπήρξε μεγάλη, διότι θα συναντούσε το μονογενή της Υιό και Θεό όλων των ανθρώπων. Πήγε λοιπόν και προσευχήθηκε στο όρος των Ελαίων, όπου συνήθιζε να προσεύχεται και ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Έπειτα, γύρισε στο σπίτι του Ιωάννη, όπου έκανε γνωστή την επικείμενη κοίμησή της. 

Ιερά Μονή της Παναγίας Γουμένισσας!

Η Ιερά Μονή της Παναγίας Γουμένισσας υπήρξε η αφορμή να δημιουργηθεί η μικρή ομώνυμη πόλη που αποτελεί και την έδρα της νεοσύστατης από το 1991 Ιεράς Μητροπόλεως Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως κ' Πολυκάστρου.

Από το 1991 συστεγάζονται στον ίδιο χώρο, το Eπισκοπείο και τα γραφεία της Ιεράς Μητρόπολης. Η Ιερά Μονή θεωρείται πως ήταν το καθολικό μοναστηριού που το 1346 παραχωρήθηκε με χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ιωάννου Παλαιολόγου Ε΄ στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους. Το μοναστήρι συσπείρωσε γύρω του τον οικισμό της περιοχής Γουμένισσας και εξελίχθηκε σύντομα σε σημαντικό πνευματικό κέντρο της Κεντρικής Μακεδονίας. Η Μονή υπήρξε μετόχι της Μονής Ιβήρων έως το 1931. Από το 1951 και μετά κατέστη ανεξάρτητη Μονή. Στις πλαγιές του όρους Πάικου ασκήτευαν αρκετοί μοναχοί κατά τον 14ο αιώνα. Ενδεχομένως στο σημείο που σώζονται τα ερείπια και βρίσκεται σήμερα το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής Πενταλόφου να υπήρχαν κελιά. Οι μοναχοί αυτοί τιμούσαν ιδιαίτερα μια συγκεκριμένη εικόνα της Παναγίας. Η εικόνα αυτή κάποια μέρα έφυγε από τη θέση της και βρέθηκε 7 χιλιόμετρα πιο κάτω όπου βρίσκεται η σημερινή Γουμένισσα.
Την επανέφεραν στη θέση της, αλλά χάθηκε για δεύτερη και τρίτη φορά, δείγμα πως η Παναγία επιθυμούσε στο σημείο εκείνο, δυτικά από το μικρό τότε χωριό, να στηθεί Μοναστήρι. Οι ευλαβείς κάτοικοι της περιοχής, ποιμένες και αγρότες, ανήγειραν Ναό προς τιμή της Παναγίας και με τον καιρό -καθώς αυξάνονταν εντυπωσιακά ο αριθμός των κατοίκων- ο Ναός αυτός έγινε το «καθολικό» της Μονής. Όταν η περιοχή υποτάχθηκε στους Τούρκους (1430-1912), η Μονή έγινε το σημαντικότερο θρησκευτικό και εθνικό κέντρο της περιοχής. Απέκτησε δύναμη και μεγάλη κτηματική περιουσία από δωρεές των πιστών. Όμως, συμμορίες Τούρκων και Τουρκαλβανών ληστών, λεηλάτησαν τη Μονή και για να τιμωρήσουν την αντίσταση των μοναχών «κρέμασαν τον Ηγούμενο σε ένα πλατάνι στο δάσος της Μονής, στη θέση της σημερινής κεντρικής πλατείας.
Ο τόπος πήρε το όνομα του απαγχονισμένου νεομάρτυρα Ηγούμενου και έτσι σε ανάμνηση της φρικτής θυσίας του, το χωριό ονομάστηκε Ηγουμένισσα και κατά συγκοπή Γουμένισσα. Έκτοτε Μονή και κωμόπολη είναι αναπόσπαστα δεμένες μεταξύ τους.
Το σημερινό «καθολικό» δεν είναι ο αρχικός Ναός, αλλά κτίσμα του τέλους του 17ου αιώνα, στο οποίο –με το πρόσχημα επισκευών, λόγω απαγορεύσεως των κατακτητών– το 1802 προστέθηκαν στη νότια και δυτική πλευρά αψιδωτό προστώο με πεσσούς και τόξα, δημιουργήθηκε γυναικωνίτης, ανακαινίστηκε η κόγχη του ιερού και τονίστηκαν τα χρώματα των τοιχογραφιών.
Το 1837 ανακαινίσθηκε το Ιερό, ενώ στα μέσα του 19ου αιώνα επεκτάθηκε προς τα δυτικά. Τότε προστέθηκε και η νότια στοά. Στο εσωτερικό της εκκλησίας, η οποία ανήκει στον τύπο της τρίκλητης ξυλόστεγης Βασιλικής, με πολυγωνική αψίδα Ιερού από λαξευτή πέτρα, υπάρχει ένα εξαιρετικής ποιότητας ξυλόγλυπτο σύνολο (τέμπλο, κιβώτιο Αγίας Τράπεζας, προσκυνητάρι). Στο προσκυνητάρι είναι τοποθετημένη η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που καθιστά τον Ναό σημαντικό λατρευτικό κέντρο. 
Τα παραπάνω μαρτυρούνται από δυο εντοιχισμένες επιγραφές (εξωτερικά στη κόγχη του Αγίου Βήματος): «1802 Αυγούστου 15 ΙΣΧΡ ΝΙΚΑ» και «ΠΑΝΤΑ ΩΣΑΝΑ Α΄ ΜΑΡΤΙΟΥ 1821». 
Το 1869 κτίσθηκε ο ευρύχωρος Ναός του Αγίου Γεωργίου, όμως ο Ναός της Παναγίας δεν έπαψε να αποτελεί το κέντρο της θρησκευτικής ζωής της Γουμένισσας. 

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ - 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2024 - «ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΦΘΟΝΟΥ» ΚΑΙ 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2024 - «ΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

                                                           

Διαβάστε διαδικτυακά τα νέα τεύχη (Αριθ.φυλ. 31 και 32 του έτους 2024) της ΦΩΝΗΣ ΚΥΡΙΟΥ, που εκδίδονται από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδας με τους τίτλους «ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΦΘΟΝΟΥ» KAI «ΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ», κάνοντας κλικ στους αντίστοιχους συνδέσμους: